red's alimuom.atbp

Ram, Part 2
(from the series: "ang mga lalaki sa buhay ni red")

1.
magkatugon

nung gabing naging kaming dalawa ni Ram, walang nabuong plano. siguro, dahil overwhelmed pa kami ng sitwasyon. alam naming pareho kung gaano ito kahirap ~ ang magpanggap na lalaking-lalaki, ngunit nagmamahal sa kapwa lalaki. pero mahal namin ang isa't-isa, iyon lang ang mahalaga.

may nasulat akong isang tula noon, may pamagat na "magkatugon." ang tanda ko, kinuha ni ram ang nag-iisang kopya at hindi ko na din ma-recall ng buo maliban sa mga linyang tulad nito:

"nagtagpo sa lansangan
taas-kamaong nakikibaka,
sumasagot sa hamon ng panahon...
ang damdami'y magkatugon."

blah-blah-blah! ngunit mas melodramatic at sophomoric ang isang ito na hindi ko na matandaan ang pamagat:

"nais kong mamasyal tayong dalawa
hawak-kamay, pa-sway-sway pa...

hahagkan ko ang iyong mga palad
habang naglalakad tayo sa Luneta
magkaakbay, kesehoda
magtinginan ang mapanuring mga mata
basta't mahal kita..."

2.
hugos

may opisina ang grupo namin ni ram sa isang rundown na building sa gilid ng Ilog Pasig sa bahagi ng Maynila, malapit sa Intramuros. walang kaibahan ang building na iyon sa lahat ng katabi, at siguro sa buong distrito na rin. pinaglipasan na ng panahon.

kapag walang rali, doon kami tumatambay. minsan sa SM City, minsan sa Student Building... pero palagi sa opisina.

may dalawang maliit na kwarto ang opisina ~ isang meeting room-cum-library na parang archives sa dumi at dami ng nakatambak na files mula pa sa panahon ng kopong-kopong bago ang martial law at sa panahon ng Ninoy-Ninoy at yellow fever nang ma-revive ang grupo; at isang reception area at office kung saan ang mga desk ng mga officers.

pagbukas ng pinto, sa kabila ng mga desk at ng lamesa sa meeting room ay ang mga bintana na nakadungaw sa bakanteng espasyo sa gitna ng building (wow, courtyard ang dating pero huwag ka, puro basura ang makikita mo). kapag bukas ang bintana sa kabilang kwarto, makikita ang aktibidades sa loob ng opisina ng mga abogado.

ilang araw na pero hindi pa nadudugtungan ang naganap sa loob ng bus. nagkakasya na lang kami sa mga panakaw na halik sa loob ng opisina o kaya sa stairway kapag walang tao at holding hands sa ilalim ng lamesa kapag may briefing.

minsan, Sabado ng hapon, nagkita kaming muli sa para mag-ayos ng mga papeles. before we know it, madilim na sa labas at kami na lang dalawa.

ano pa nga ba ang mangyayari? it started with a fiery kiss, then the next thing we knew palitan na naming pinaligaya ang isa't-isa doon mismo sa mga desk ~ standing, sitting on the desk... then later, doon sa ibabaw ng conference table.

finally, after five days, nabigyang laya namin ang naipong init. kumbaga, tubig na naipon sa isang dam ang biglang humugos at bumaha sa buong kapatagan kanina.

nakaupo pa si ram sa ibabaw ng desk ni Pres, nagpapahupa ng init habang ang kanyang mga labi ay nasa aking leeg. nang mapalingon ako sa may bintana saka ko lamang napansin na nakabukas pa pala ito. at sa katapat na kabilang bintana, sa opisina ng mga abogado, nakadungaw ang isang lalaki nagyoyosi, nakatingin sa amin, nakangiti.

hindi ito napansin ni ram, kaya't nagmadali akong nagyayang umuwi.

mura ako ng mura sa sarili ko: "nakita kaya kami?"

3.
singil-pangilin

ei, March 11 nga pala ngayon. I remember, 11 March 1992 nang magdesisyon kaming dalawa ni ram na buuin ang relasyon.

Holy Week na noon. Dahil nakauwi na kami sa aming mga bahay nung nagdaang linggo, nagdecide kaming maiwan na lang sa Maynila. plano namin na mag-stay sa tinutuluyan ni ram mula Holy Wednesday hanggang matapos ang Holy Week.

excited ako dahil for the first time, magkakasarilinan na rin kami sa wakas ni ram ~ yung hindi nagmamadali, hindi panakaw. yung wala kang inaalalang makakakita sa inyo.

dumating ako sa bahay ng tita nya nang hapon, kakatapos lang ng tanghalian. ipinakilala nya ako sa tita nya bilang barkada at kasamahan sa organisasyon. wala naman akong nakikitang problema dun. in fact, nakatulog na din ako sa bahay ng lola nya sa Bicol, remember? at ganun din naman ang pakilala nya sa akin.

dahil wala namang magandang palabas sa t.v., pumunta na lang kami sa kwarto nya. double deck ang higaan doon. I found out na dalawa sila ng kuya nya na natutulog doon pero wala pa ito, nasa trabaho daw.

habang naglilinis si ram sa kusina, nahiga na ako sa lower bunk ng double deck. naghubad pa ako ng tshirt, palibhasa'y maalinsangan.

naalimpungatan ako nang pumatong sa katawan ko si ram, naglalambing. nagyakap kami, and kissed. it was probably the first time na talagang na-enjoy ko ang kanyang mga halik, siempre may kasamang groping. it was probably the sweetest kiss for the first time in my life, palibhasa si ram ang unang lalaking ka-relasyon ko. it was a kiss that reflect our real emotions. at pakiramdam ko, tumigil ang daigdig para sa amin ~ tipong kaming dalawa lamang ang nabubuhay sa mundo, at wala na akong pakialam kesehodang Mahal na Araw pa.

nabulabog kami nang biglang kumalabog ang pinto... nagkatinginan.

"bad trip naman," isip ko, nag-iinit na kasi ako. "bitin..."

lumabas si ram para mag-check. naiwan na ako sa kwarto, handang matulog ulit nang magkagulo sa bandang kusina ~ may bumagsak na tila mabigat sa lapag, may nahulog na tila kaserola... may sumigaw na boses babae, hula ko ang tyahin ni ram.

balikwas akong bumangon. naririnig ko pa ang boses ng isa pang lalaki, hula ko ang kuya nya ~ nagwawala, mimumura si ram sa bersyon nila ng Bikolnon.

nasalubong ko si ram sa pasilyo, may black eye.

alam ko na ang ibig sabihin nun: nahuli kami ng kuya ni ram na naghahalikan at magkapatong!

4.
kaboom!

i guess when you are in love, magagawa mo ang lahat kahit anong kawirdohan. at kakornihan.

have you ever tried going up the escalator going down at the mall? (siempre ginagawa yun ng mga bata pero ng mga twenty-something?) o magshare ng ice cream sa cone? in public!

or magholding hands sa Luneta PSSP (pa-sway-sway pa)? dito sa Saudi, ugali 'yan ng ibang lahi laluna ang mga itik (Indiano) at paksiw (Pakistani) pero sa Pinas, especially during the 1990s mainit pa ito sa mata, kaya never namin ginawa yun. siempre pa... hehehehe.

me and ram also have a code for "i love you". yung tipong kahit nasa public place kami and in front of the madlang pipol, we can easily say "kaboom!" and tatagos iyon sa puso kasi it meant "i love you". nakkks!

pero siempre, hindi yun ang actual word kasi kung iba-blog ko dito yun, hindi na sa amin yun. public property na!

besides, selective nga kasi ang memory kaya nakalimutan ko na yata kung anong 'word' yung ginamit namin. for all you know, baka 'panget' yun (tulad ng term of endearment ni eds at nung jowa nyang ewan) or 'bok,' tulad ng gamit ni utol at ni bayaw. or 'sweet' or 'evak'. ang sweet, db?

but anyway, with or without that "kaboom!" word, magtanguan at magngitian lang kami kahit sa gitna ng rali, alam na namin ang ibig sabihin nun.

the tip of the finger at the temple means "naisip kita kagabi."

if the tip of the finger is drilling the temple, it means, "hindi ako nakatulog kagabi kakaisip sa 'yo."

a bite of the lower lip means, "i'm horny."

and a nguso means a "kiss."

a nguso with the eyes rolling down would mean "i need a head."

a side jerk of the head means "lets go, takas na tayo dito."

e ano pa nga ba ang kasunod nun? e, di "kaboom!"

5.
regret

looking back, i must admit i really loved ram. yung tipong handa ka nang mabuhay habambuhay sa piling nya. yung tipong tatanda kayo pareho, maghihilutan ng rayuma habang umiinom ng kape sa takipsilim, sabay tanong "mahal, wala na ba talagang pag-asang tumayo 'yan?" with matching ubu-ubo.

pero as i mentioned, wala kaming plano sa buhay noon.

or siguro, dahil napaka-selective nga ang memory ko kaya puro mga rendezvous lang namin ang natatandaan ko.

or worse, nasa akin ang problema, dahil bakti ako noon. kung papipiliin ako sa pagitan nya or ng paglilingkod sa sambayanan ("serve the people"), uunahin ko ang sambayanan.

and i think that was the biggest regret of my life.

'yung hindi ko totally inuna ang sambayanan.