uncertainty

(this is part of the year-end drama, and should have been posted before the blogpost entitled "happy")

* * *

may dugong-bikolano ako kaya aminadong mainit. inaamin ko naman na mahilig akong magtikol. that's a fact.

kasalanan ko ba kung tuwing magsusuot ako ng brief ay nasasagi ko si junior at kaagad naman syang sasaludo? at kapag sumaludo naman ay kailangang himasin hanggang mahilo at magsuka para tumigil sa panggigigil?

o kaya pag iihi... pag malamig ang aircon... pag nagbabasa ng kwentutan sa Yahoogroups... maraming pagkakataon para manindigan si junior, dugong aktibista din kasi!

huwag mong hahanapin ang guhit sa aming mga palad,
lumipat na itong kay junior
sa gabi-gabing pagpaparaos!

* * *

iba talaga ang bonding moments namin ni junior, kahit na nung nagkaroon na ako ng regular na sinusuplayan ng domats.

pero siempre kapag may karelasyon ka, obligasyon na sigurong matatawag na tipunin ang katas. yung tipong ire-reserve mo ang iyong katas at magpapalabas ka lang kapag kasama mo na sya. i guess, its one indicator na mahal mo talaga ang karelasyon mo kasi ang pagpapalabas ang rurok ng sensasyon, ng emosyon na ka-partner mo na lang ang may karapatan (kaya kuwidaw sa mga suma-sideline).

* * *

si Kiri~ as in, kirat, palibhasa maliit ang isang mata; ang pinakaunang nagpasasa sa aking sariwa at kulang sa karanasang junior dito sa Kahariang Disyerto. hehehehe.

tanda ko, minsan na pagkatapos ang isang maluwalhating trumpet (blow) session namin ni Kiri, litanyahan ba naman nya ako ng:

"bakit kokonti lang ang inilabas mo? kanino mo dinala ang katas mo?"

iniluwa nya ang katas ko sa kanyang palad para ipakita ang punto. konting-konti nga. shock ako nun at hindi ako nakasagot agad, pero hindi ko maamin na nagtikol na ako ng dalawang beses bago ako nagpunta sa hideout namin.

at siempre pa, bakit naman ako aamin? at ano ang aaminin ko sa kanya? na mas nag-e-enjoy ako sa pagtitikol kaysa sumiping sa kanya?

nung una, happy na talaga ako sa regular nyang paglilinis sa tubo ni junior. pero, sa totoo lang, nakakasawa din pala ang ganung routine: kissing-kissing, hihiga, huhubaran ka, blow, buga.

siguro nga, indicator yung dami ng domats sa interes na ipagpatuloy ang relasyon kaya ganun na lang ang reaksyon ni Kiri. pagkatapos nung kadramahan nya na yun, naghiwalay kami ni Kiri.

dahil totoo, hindi na ako masaya sa kanya. mas masarap pang magtikol na mag-isa.

* * *

bakit ko ba sinasabi sa iyo ito, jaresh?

dahil iyon ang naramdaman ko nung unang gabi na magkasama kami ulit ni jeje.

kung pwede lang sukatin, i'm sure kasya lang sa plastic na kutsarita ang inilabas nya.

pero dahil mahal ko sya (at hindi naman ako parlorista't palengkerang katulad ni Kiri), hindi ko sya sinumbatan.

nagkasya na lang ako sa pag-agree sa sinabi nyang, "yes, ang mahalaga ay magkatabi kami sa pagtulog."

* * *

truly, happiness are certain peaks in between certain lows.

uncertain,
red

* * *

this was originally posted with the title "sinukat." but i removed it since i made a promise not to discuss my misgivings with jeje. i also have to repost "raymond" after this.