red's alimuom.atbp

the morning after

nagtatanong si Pol kung ano itatawag nya sa akin. or magiging tawagan namin. he suggests terms like "hon" na ginamit na ni Kulukadidang No. 2 sa akin; and "'to" na short for "Toto" which is usual for Visayans.

e hindi naman sya Bisaya. in fact, purong Tagalog sya at maging mga magulang nya.

"o sige, 'baby' na lang!" habol nya habang nagsusuot ako ng sapatos for office.

"ewww!" reklamo ko. the fact that he is asking me for our term of endearment means he's serious. but am I?

napapa-iling na lang ako sa pinaggagawa ko. sa looks, sa ipagmamalaki, sa performance sa kama... malayong-malayo si Pol kay Jeje. but then again, hindi lang naman doon bine-base ang relationship.

we'll see... i'll just cross the bridge when its burning.

totoo ito. walang kyeme.

kagabi, may nakitulog sa bahay. the usual...

• kumain kami


• inabala ako sa pag-pa-Farmville ko


• nakinuod ng GMA Pinoy TV


• humiling na samahan ko bumili ng gamit sa bahay (plato, kaldero, pinggan)


• nagpahilot ng likod


• nagpamasahe ng ulo

the height, tabi daw kami matulog sa lapag.
"nakakahalata na ako," sabi ko sa kanya nang tumabi sa higaan matapos manood ng Star Trek sa aking PC. "nagpa-paalaga ka ba?"

"kung pwede nga sana e," sagot nya sabay taas ng mga kamay na inilagay sa ilalim ng ulo.

kinabig ko sya palapit sa akin, "ano ba kasi yang papaalagaan mo? tuta, kambing, manok, elepante..."

ipinatong ko ang aking hita sa kanyang harapan, dinama ang nabubuhay na "alaga" na nagtatago dun.

"gawin mo na kung ano gusto mong gawin dyan," sagot nya sabay buntong-hininga.
papangalanan natin syang Pol, as in "pulot." abangan.

sa mga mahilig uminom ng tsaa, chai tayo!



cheers!

me mga puma-follow pala ng blog ko. kaka-inspire naman kahit 17 lang. kaya sa inyong lahat:


super flattered naman ang lolo nyo! hope you enjoy yung mga ka-ewanan ko dito.



sad naman ako for dats, kung nagtuluy-tuloy yung post nya here. you dont just throw away seven years like that. but then... whatevers.



for the nth time, sinabihan ako ng mga utaw na "tumaba" daw ako. regular naman ako nagkikilo, yet my average weight is still 62 kilos for ten months now! wtf! so where's the added fats? is this it?


or maybe I should stop wearing those extra small shirts i learned to wear this year? or keep the military ("stomach in) posture?

yeah, yeah, damn right! need to hit the gym again. whatevers...


palagi na naman nagte-text si Jeje. as in araw-araw, umaga't hapon. his SMS wakes me up in the morning, 'cause he goes to work at 730 while i swipe the card at 9AM. he'll send another SMS before he goes to gym at night, or at least before he leaves the office. during weekends, he also tells me when he's going out.

well, dapat lang naman cguro since sa akin naman galing ang load.
but then again, siempre, kinikilig pa rin ang lolo nyo.

tinatamad ako actually. as in. dapat nasa misa ako kahapon taz service meeting pero sobrang sakit ng ulo at batok ko. so i preferred to stay at home and do this blogpost.

sa friday, darating ang ilang Congressmen/woman para sa isang on-site Congressional hearing but i'm not interested. feeling ko, all i wanna do right now is...

sleep.
sleep 'til the frustrations wear off.

or wear me out.

or wear me thin.

i wish...

whatevers.

cheers!

dito sa lugar ko, very common ang term na "hada" which in my carabao-Arabic means, "iyan" or "yan." kaya siguro ang mga Pinocchiong becky at home na at home dito laluna kung ito ang iinumin mo:


imagine, kung mag-uusap kayo:

anong ginawa mo sa pantry?
ano pa, e di humada.

lol! at tingnang maige: ang aking "hada" me award ng Hari. vonggadora!

kaya hwag nyo nang itanong kung bakit super ngiti na parang kinikiliti ang dalawang Pinocchiong becky na 'yan sa harap ng Hotel.

i'm sure, naging merry sila dien. lolz!

cheers!

on the rebound, happy na ulit si guenio. lately, para daw syang teenager ulit, courtesy of isang gurl na nagwo-work sa isang hospital dito. hindi na rin sya natutulog sa room, for whatever reason na hindi ko alam. kaya nga nami-miss ko ang mga ganitong eksena gabi-gabi:


dahil sa heartache (daw!) na binigay ni guenio sa utol ni GF, nagpalitan kami ng text. sinabing kong dahil long-distance nga ang relasyon malaki ang posibilidad na magkahiwalay (tulad nga ng nangyari sa kapatid nya at kay guenio). ang turo nga sa Singles, kung long distance ang relationship, it is better na lang na putulin ang relationship to free each other, just in case may makilala ang sinuman na makaka-relate.

ang totoo, tulad ng nangyari kay guenio, hindi nagbu-bloom ang emotion sa part ko. parang wala lang, kaya i told her na: "huwag mag-full blast sa akin."

napatigil ako sa ginagawa ko nang mabasa ang reply nya: "ano yung full blast?"